Αρχιτεκτονική είναι τόσο η τέχνη όσο και η επιστήμη του σχεδιασμού και της υλοποίησης κτιρίων. Ένας πιο γενικός ορισμός θα περιελάμβανε το σχεδιασμό όλων των κτιστών υποδομών στο περιβάλλον, από το μακροσκοπικό επίπεδο του σχεδιασμού πόλεων ως το μικροσκοπικό του σχεδιασμού επίπλων και προϊόντων καθημερινής χρήσης. Η αρχιτεκτονική περιλαμβάνει όχι μόνο το σχεδιασμό αλλά και το προϊόν της υλοποίησης. Ετυμολογικά, ο όρος προέρχεται από το ελληνικό αρχή και τέχνη-τεκτονική(κατασκευή-δημιουργία)...
Η αρχιτεκτονική γενικά βασίζεται σε τρεις βασικές αρχές. Α)Ομορφιά Β)Σταθερότητα και Γ) Ευχρηστία. Όμως περιλαμβάνει και ένα ευρύτερο πεδίο γνώσης όπου την επηρεάζουν ως τέχνη. Μερικά παραδείγματα είναι τα εξής:
· Ιστορία, Επιστήμες, Οικονομία, Πολιτική, Τεχνολογία κλπ.
Επίσης οι αρχιτέκτονες είναι καλό να έχουν και γνώσεις από τον κλάδο της μουσικής, της αστρονομίας κ.α.
Η επιστήμη της αρχιτεκτονικής υπήρχε από πολλά χρόνια πριν αλλά με λίγο διαφορετική έννοια από την σημερινή. Φυσικά μιλάμε πλέον για την αρχιτεκτονική των χώρων, δηλαδή την κατασκευή σπιτιών, και όχι των διάφορων αντικειμένων.
Στην αρχή η αρχιτεκτονική ήταν μια ικανότητα και μια τέχνη, χωρίς σύστημα επιστημονικό, που απόβλεπε μονάχα στο να προστατεύει τον άνθρωπο από τις καιρικές συνθήκες. Σιγά - σιγά, όμως, όσο αποκτούσε ο άνθρωπος κοινωνικότητα, η αρχιτεκτονική άρχισε να εξελίσσεται σ' επιστήμη.
Πριν αναφερθούμε στην εξέλιξη που έχει η επιστήμη της αρχιτεκτονικής ,με το πέρασμα των χρόνων , θα δούμε την ιστορία της και από πού έχει αρχίσει.
Η αρχιτεκτονική πρωτοπαρουσιάστηκε στην αρχαία Αίγυπτο, όπου χτίζονταν μεγάλοι μακρουλοί ναοί και τεράστιες τριγωνικές πυραμίδες και στην Ασσυρία, όπου χτίζονταν ναοί κλιμακωτοί από τούβλα, με θόλους.
Ύστερα έχουμε την ελληνική αρχιτεκτονική η οποία είναι μια από τις παλιότερες και παρόλα αυτά περιλαμβάνει και τις 3 βασικές αρχές(που ειπώθηκαν τον περασμεένο μόλις αιώνα), δηλαδή ομορφιά, ευχρηστία και σταθερότητα, αν κρίνουμε από τα αρχαία μνημεία μας.
Ξεκίνησε από την προϊστορική εποχή και διαιρείται σε τρεις περιόδους:
§ τη μινωική (2.000- 7.500 π.Χ), που έχει να επιδείξει τεράστια καλλιτεχνικά ανάκτορα.
§ τη μυκηναϊκή (1.500- 1.100 π.Χ.), που είναι η τελειοποίηση της πρώτης και εμφανίζονται τα ονομαστά "κυκλώπεια τείχη".
§ στην τρίτη περίοδο, την ελληνική (700- 310 π.Χ.), που η αρχιτεκτονική παίρνει μια ολωσδιόλου πρωτότυπη μορφή, για να φθάσει στον 5ο αιώνα π.Χ. σε θαυμαστό ύψος τελειότητας και συμμετρίας.
Το βασικό στοιχείο στην ελληνική αρχιτεκτονική είναι οι κίονες (κολόνες). Ανάλογα με τον τρόπο που είναι φτιαγμένοι οι κίονες διακρίνουμε 3 ρυθμούς: το "δωρικό", τον "ιωνικό", και τον "κορινθιακό". Τα υλικά για την κατασκευή των κτισμάτων ήταν για τους Έλληνες στην αρχή "πορώδης λίθος" κι έπειτα μάρμαρα.
Η ιστορία της αρχιτεκτονικής δεν εξελίσσεται μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες μεγάλες αυτοκρατορίες της αρχαιότητας και της πιο σύγχρονης ιστορίας.
Μια σύντομη αναδρομή σε αυτή την ιστορία είναι η ακόλουθη:
Οι Ρωμαίοι μιμήθηκαν την ελληνική τέχνη, αλλά πρόσθεσαν σ' αυτή το ημικυκλικό τόξο και τη θολωτή οροφή.
Από τον 3ο αιώνα μ.Χ. η παλαιοχριστιανική αρχιτεκτονική χρησιμοποίησε τον τύπο των "βασιλικών στοών" για τους ναούς της σε σχήμα μακρουλό ορθογώνιο και ονόμασε τις εκκλησίες "βασιλικές". Η βυζαντινή διατήρησε τις "βασιλικές", αλλά πρόσθεσε και τον τρούλο.
Από τον 7ο αιώνα οι Άραβες στην Αν. Αφρική και στην Ισπανία δημιούργησαν την αραβική αρχιτεκτονική, που είναι κράμα ανατολικής και βυζαντινής, αλλά χαριτωμένη κι ανάλαφρη, διακοσμημένη από τα ονομαστά "αραβουργήματα".
Από τον 10- 12 αιώνα μ.Χ. κυριαρχεί στη Γαλλία η "ρομαντική" αρχιτεκτονική, εξέλιξη της ρωμαϊκής μ' επίδραση της βυζαντινής.
Απ' αυτήν προήλθε η μεγαλόπρεπη "γοτθική" με το ύψος της κι άφθονα γλυπτά σχέδια και τα σπασμένα τόξα.
Ακολουθεί η αρχιτεκτονική της Αναγέννησης, που βασίζεται στην αρχαία ρωμαϊκή. Γνωρίσματά της είναι τα πολλά πατώματα, οι απέραντες αίθουσες και ο πλούσιος διάκοσμος. Επικρατεί σ' ολόκληρη την Ευρώπη και η εξέλιξή της μας δίνει τρεις ρυθμούς "μπαρόκ", "ροκοκό" και "αυτοκρατορικό". Από τον 19ο αιώνα η αρχιτεκτονική γυρίζει στην παλιά κλειστή, νεοκλασική.
Τον 20ο αιώνα γίνεται μια τεχνική επανάσταση στην αρχιτεκτονική. Δηλαδή, χρησιμοποιούνται καινούρια υλικά, νέες μέθοδοι και νέες εφευρέσεις (όπως σκελετοί από "μπετόν - αρμέ" κι από ατσάλι, πλαστικές ύλες, το ασανσέρ κλπ.) που οδηγούν στην κατασκευή πολυκατοικιών και "ουρανοξυστών".
Έτσι, η αρχιτεκτονική στρέφεται στις απλές γραμμές και δε χρησιμοποιεί πια τη διακόσμηση των επιφανειών, έχοντας κύριο σκοπό να εξασφαλίσει στον άνθρωπο άνετη, υγιεινή κατοικία και τόπο δουλειάς και να στεγάσει, όσο το δυνατό περισσότερα άτομα σε λιγότερο χώρο, χωρίς να είναι ανθυγιεινές οι συνθήκες, πράγμα βέβαια που δεν το πετυχαίνει πάντα.
Στην σημερινή εποχή, πολύ εντυπωσιακή και πρωτότυπη είναι η αρχιτεκτονική των Ινδών, των Κινέζων και των Ιαπώνων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου